ก่อนอื่นต้องขอบอกก่อนเลยนะค้ะ นี่เป็นกระทู้แรกจริงๆ
.................ร้อง

หนักมาก.............................
ไม่รู้จะระบายกับใครดี เลยตัดสินใจสมัครพันทิปเลยจ้า
#อาจจะมีคำหยาบบ้าง แต่แบบ เดี๋ยวไม่ได้ฟิวอะค่ะ ขออภัยนิดนึง
.
.
.
.
.
มาเริ่มเรื่องกันเลยดีกว่า
เราอยู่ ปี3 มหาลัยทางภาคใต้แห่งนึง
เราเป้นคนทำค่ายมาตั้งแต่ปี1 เลย แต่ค่ายที่ผ่านมานี่สิ ทำให้เราได้ไปเจอกับน้องค่ายคนนึง
ซึ่งตอนแรกๆหลังกลับมาจากค่ายเราก็สนิทกัน ถึงขั้นสนิทมาก ไปเที่ยว กิน ออกกำลังกาย บลาๆๆ ด้วยกันทุกวัน
คือต้องเจอกันอะทุกวัน แต่ก็ไม่ได้เจอกัน 2คนนะ จะมีบรรดาผองเพื่อนไปด้วย จากที่เราไม่ได้คิดอะไรกับน้องค่ายคนนี้
(ปล.น้องค่ายอยู่ปี2นะค้ะ แต่อายุเท่าเราเลย เพราะเราเรียนเร็ว ขอเรียกว่า นาง ละกัน 5555 ไม่รู้จะย่ออะไรดี กลัวเค้ารู้)
นางก็เริ่มๆจีบเรา จากที่เราไม่คิดอะไรเราก็เออ เริ่มชอบหวะ มันนิสัยดี เป็นคนตั้งใจเรียนดี ไม่ค่อยเที่ยว ทำอะไรก็จริงจัง
เราโอเคที่นางไม่สูบบุหรี่ กินเหล้าบ้างเฉพาะงาน จากที่เราเริ่มชอบ เราก็คุยกันมากขึ้นๆๆๆๆๆ
จนเรารู้สึกว่า เออ กูรักไอนี่นะ รักมากเลยด้วย มีอะไรให้ช่วย ก็ช่วยทุกอย่าง เป้นที่พึ่งพิงของเราได้
ถึงแม้จะไม่เคยหวาน เทคแคร์ไม่เป็น ใส่ใจใครไม่เป็น!!!
โทรไปก้ไม่ค่อยรับโทรศัพท์(เป็นนิสัย ไม่ใช่นิสัยสิ มันคือสันดานละ 555 เป้นมาตั้งแต่ไหนแต่ไร)
ไม่ติดโซเชี่ยลเลยด้วย เราแบบ เห้ย แปลกดีหวะคนแบบนี้ ไม่ค่อยยุ่งกับโลกภายนอก
เออ

ดีหวะ อินดี้ดี ชอบๆ แต่พออยู่มาเรื่อยๆ จะมีธุระอะไรติดต่อยากมาก
ถ้านางหลับนะคือ ต้องหาคนให้ไปปลุกอะ ไม่งั้น ไม่มีทางติดต่อได้ จนกว่านางจะตื่นเอง T^T
เรานี่แทบร้องไห้เลยแต่ละที คือบางทีนะเพื่อนรอนางคนเดียว นางหลับจ้า ไม่แคร์สื่อเลย ใครรอก็รอไป กูลืม ไรงี้
แต่นางไม่เคยรู้สึกผิดนะ เมื่อรู้ว่าเพื่อนรอ เพราะนางอินดี้ ไม่แคร์ใคร แคร์ใครไม่เป็น
กว่าจะได้ไปไหนแต่ละครั้ง ลำบากยากเข็ญที่สุดในสามสิบแปดล้านโลกเลย หึหึ
แต่สุดท้ายเราก็ผ่านพ้นไปได้ทุกที ..... ยิ่งนานวันๆ เรายิ่งสนิท ทุกคนรู้หมดว่าเราสองคนกำลังคุยๆกันอยู่
เราไม่แคร์นะว่าเราอยู่ปี3นางอยู่ปี2 นางเป็นคนนิสัยน่ารัก ร่าเริง ปยอ นิดๆ
เราชอบนางตรงที่นาง ปากห้อย!!!! ชอบปากนางมาก ถึงขึ้นหลงเลย 5555 ก็ดูโอเคกันดีอยู่
แต่ประเด็นแรกเลยคือ เวลาใครถามนางว่าคุยกับเราอยู่หลอ นางจะไม่ตอบ แต่เปลี่ยนเรื่อง!!
หลายครั้ง จนทะเลาะกันนิดๆ เราบอกเราไม่โอเคนะ กลัวคนอื่นรู้หลอ
นางบอกว่า ความรักมันเป็นเรื่องของคนสองคน คนอื่นไม่เกี่ยว นางไม่ชอบให้ใครมาล้อนางด้วย ประมานนั้น
เราเลย ถ้าไม่กล้าบอกคนอื่น เราไม่โอเค นางก็เลยโอเคหลังจากนั้นใครถามนาง นางก็ตอบว่าคุยๆกัน
เราว่า มันก็ดูไปด้วยกันได้อยู่นะ แต่ละวันที่เราอยู่ด้วยกันก็ไม่เคยจะทะเลาะอะไรกัน
แต่เราเป็นคนชอบเล่นอะไรแรงๆ จนอาจจะเหมือนทะเลาะกัน แต่เราไม่ได้คิดอะไรเลยจริงๆ
เวลาผ่านไปๆ นางหายไปเปนอาทิตย์เลย ติดต่อยังไงก็ไม่ได้ โทรไม่รับ ทักแชทไม่ตอบ
เรานี่ งง มาก นางหายไปไหน นางเป็นอะไรรึป่าว จนสุดท้ายหาทางคุยกันจนได้ นางยอมรับโทรศัพท์สักที
นางบอกเราว่า นางคิดว่าเราชอบเพื่อนนาง (เพื่อนนางกำลังจีบเราอยู่) เราก็เลยถามว่าทำไมไม่ถามเรา
ทำไมต้องคิดเองเออเอง นางบอกว่า ดูเหมือนเราชอบเพื่อนนางไง นางเลยหลีกทางให้
เราเลยด่าไปว่า โง่มากที่คิดแบบนั้น เราชอบนางนั้นแหละ #นี่เป็นครั้งแรกที่บอกว่าชอบเลย 555
สุดท้าย นางก็กลับมาคุยกับเราเหมือนเดิม และ ไปไหนมาไหนด้วยกันเหมือนเดิม
จนเราเริ่มทนเพื่อนนางไม่ไหว เราเลยวีนแตก เรียกมาเลยจ้า แล้วบอกว่า เราไม่ได้คิดอะไรด้วยนะ
อย่ามาทำกับเราแบบนี้ ถ้ายังมายุ่งมาจีบ เราจะไม่มาเจออีกเลย เราจะเลิกคบไรงี้ เพื่อนนางก็อึ้งๆ
แต่ก็ยังตามเหมือนเดิม แต่น้อยลงแล้วนะ ส่วนนางก็โอเค ที่เราเคลียร์ๆกับเพื่อนนาง
แต่นางคงจะแบบไม่อยากผิดใจกับเพื่อนหรือเกรงใจเพื่อนไม่รู้ นางก็ห่างๆกับเราอยู่สักพักนึง
แล้วเพื่อนนางก็หายไปจากเราเลย นางก็กลับมาหาเราเหมือนเดิม โดยที่คราวนี้ เวลาที่ไปไหนกัน
เพื่อนนางก็จะไม่ไปด้วยอีกเลย เพื่อนนางหายไปจากนางและหายไปจากเราเลยจริงๆ
จนคนอื่นๆเค้าเริ่มพูดกัน ว่าเออ ที่เพื่อนนางหายไปเลยนี่เพราะพวกเรารึป่าว เราไม่แคร์ค่ะ
เพราะเราไม่ได้ชอบอยู่แล้วที่มาตาม แต่เหมือนนางจะรู้สึกไม่ค่อยดี 555 ก็นางเป็นพ่อพระนี่นา
เราก็อยู่ด้วยกันมาๆๆๆ จนใช้ชีวิตด้วยกันทุกวันๆ อ่านหนังสือสอบด้วยกันทุกวันไรงี้
นางเรียนปี2 แต่นางฉลาดกว่าเรา เราให้นางสอนเราด้วย นางก็สอนเรา นางใจดีมาก
ถ้าเป็นคนอื่นนะ สนใจแต่จะอ่านหนังสือของตัวเอง ไม่สละเวลามาสอนเราแบบนี้แล้วหละ
(กราบขอบพระคุณไว้ ณ ที่นี้)
เวลาอ่านหนังสือ เพื่อนกลับกันหมดแล้ว แต่นางก็ไม่กลับ รอเราอ่านหนังสือ จนเราจะกลับ นางถึงจะกลับ
นางจะนั่งอยู่เป็นเพื่อนเราทุกวัน นางน่ารักจริงๆ
#นางไม่เคยมีแฟนตั้งแต่เข้ามหาลัย ไม่เคยมีโมเม้นต์มุ้งมิ้งเลย นี่ครั้งแรก
นางหึงด้วย เราไปกินข้าวกับน้องคนนึง เราก็มาบอกนางปกติ ว่าวันก่อนไปกินข้าวกับน้อง... มานะ
นางหึงมาก แล้วแบบ น้องเค้าทักแชทเรามาพอดีเลยเวลานั้น นางบอกว่าห้ามตอบ
แล้วนางก็โพสต์เฟสเรา บอกเราว่าให้ตอบโพสต์แต่ห้ามตอบแชทน้อง เราก็อืม คิดในใจ หึงกู!
เราก็โอเค ยอมมม (ปกติแล้วนางไม่เคยโพสต์เฟสให้ใครเลย ไม่เคยเลยจริงๆ)
เราเลิกคุยกับทุกคนในแชท เพราะนางคนเดียวเลย เรารู้สึกโอเคกับนางมากกกกก
แต่พอเวลาผ่านไปๆ หลังสอบเสร็จ เห็นนางดูเครียดๆ แล้วก็เงียบหายไปจากเรา เราก็หยิ่ง
นางหายเราก็หาย สรุป 1 อาทิตย์เต็มๆ ที่นางกับเราไม่คุยกัน นางกลับบ้านด้วยพอดี(บ้านนางอยู่ต่างจังหวัด)
ยิ่งไม่ได้เจอกันอีก จนวันนั้นนางกลับมา ได้คุยกัน นางบอก นิสัยเราไม่เข้ากัน นางไม่อยากให้เราเสียใจ
นางกลัวเรารักนางมากกว่านี้ นางรู้สึกไม่เป็นตัวขอตัวเองเลย เวลาอยู่กับเรา เรานี่ฟังแล้วแบบ
น้ำตาไหลพรากกกกกกกก ร้องไห้แทบบ้า ด้วยความที่ เวลานั้น เราได้ทำสมุดเล่มนึงให้นาง
แล้วในนั้นเราวาดรูปแล้วเขียนความในใจทั้งนั้น กะว่าเจอกันเมื่อไหร่เราจะเอาให้นางดู
แล้วก็กะจะบอกนางว่า เราไม่ได้แค่รู้สึกดีแล้วนะ ตอนนี้เราโอเคกับนางมากเลย
แต่ แต่ แต่ แต่ แต่ แต่ แต่ แต่ แต่ แต่ แต่ แต่ แต่ แต่ แต่ แต่ นางเปลี่ยนไปแล้ว
นางเคยบอกเราก่อนหน้านี้ ว่านางยอมเราทุกอย่าง อยู่ที่ว่าเราจะอยู่ให้นางยอมเราได้นานแค่ไหน
เราเลยพูดประโยคนี้กลับไปหานาง เราบอกว่านี่ไง เรายังอยู่ แต่ทำไมนางถึงจะไป
นางได้แต่พูดว่าขอโทษ เราถามนางว่า นางมีคุยกับคนอื่นรึป่าว นางยืนยันว่าไม่มี
แต่เราก็รู้นั้นแหละ ว่านางไม่มีคุยกับใคร เพราะอยู่ด้วยกันมาตลอด เราร้องไห้หนักมาก เราโคตรเสียใจ
เพระาเรารักใครยากมากกกกก แต่ถ้ารักแล้วคือรักเลยจริงๆ จนในวันนี้ ผ่านมาจะหนึ่งเดือนแล้ว
เราก็ยังทำใจไม่ได้ แต่เราพยายามบอกตัวเองนะ ว่าอย่างน้อยเรากับนางยังเป็นเพื่อนกัน
เจอกันน้อยลง สนิทกันน้อยลงก็จริง แต่เรากับนางไม่มีวันเลิกกันแน่นอน เป็นเพื่อนกันตลอดไป
เป็นเพื่อนที่เรารักนางมากที่สุด เราก็ปลอบใจตัวเองแบบนี้ นางบอกเราว่า นางยังรู้สึกดีเหมืนเดิมทุกอย่าง
อยากให้เรามาเป็นเพื่อนกันเหมืนเดิม เรายังคุยกันได้เหมือนเดิม เพียงแต่ไม่คิดอะไรที่มากกว่าเป็นเพื่อนกัน
ถ้าเราไม่โอเค เราก็ต้องโอเคใช่ไหม เพราะนางเป็นคนเลือกที่จะให้มันเป็นแบบนั้นไปแล้ว
.
.
.
.
.
จนตอนนี้ เราก็ยังรักนางเหมือนเดิม จะเป็นไปได้ไหม ที่เรากับนางจะคิดเกินกว่าเพื่อนกันได้อีกครั้ง เราชอบฟังเพลงมันคงเป็นความรักมาก
(แม้ว่าเหมือนไม่มีโอกาส
แม้ว่าฉันต้องพลาดไปอีกสักที
แต่ว่าความรัก ก็ยังขอให้ฉันทำแบบนี้
ที่จะให้เธอจนกว่าเธอจะรับ
บอกรักเธอจนกว่าเธอนั้นจะยอม
เธอคือความสุขของฉัน
ถ้าเธอไม่รับมัน
ให้ฉันเริ่มต้นอีกกี่ครั้งก็พร้อม
หากสุดท้าย เธอไม่เปลี่ยนใจ
ไม่เป็นไร ใจฉันก็ไม่ยอม
ก็ต่อให้ฉันหยุดหัวใจ
คงต้องรอให้โลกหยุดหมุนไปก่อน)
เหมือนเพลงนี้เป็นอีกหนึ่งกำลังใจเราเลย เป็นความหวังลมๆแล้งๆของเรา 555
ใครเคยเจออะไรแบบนี้บ้างค้ะ แล้วแบบ บทสรุปสุดท้าย จบกันยังไง สมหวัง หรือ ผิดหวัง ?
บอกเล่าให้หนูฟังหน่อยนะค๊าา
สุดท้ายก็ ขอบคุณนะค้ะ ที่มาอ่านกัน อาจจะไร้สาระ แต่ก็ทำให้หนูสบายใจขึ้นเยอะเลยจริงๆ
จากแค่รู้จัก กลายเป็นสนิท จนกลายเป็นรัก แต่สุดท้าย ... บอกนิสัยเราไม่เข้ากัน "ร้องไห้หนักมาก T^T "
.................ร้อง
ไม่รู้จะระบายกับใครดี เลยตัดสินใจสมัครพันทิปเลยจ้า
#อาจจะมีคำหยาบบ้าง แต่แบบ เดี๋ยวไม่ได้ฟิวอะค่ะ ขออภัยนิดนึง
.
.
.
.
.
มาเริ่มเรื่องกันเลยดีกว่า
เราอยู่ ปี3 มหาลัยทางภาคใต้แห่งนึง
เราเป้นคนทำค่ายมาตั้งแต่ปี1 เลย แต่ค่ายที่ผ่านมานี่สิ ทำให้เราได้ไปเจอกับน้องค่ายคนนึง
ซึ่งตอนแรกๆหลังกลับมาจากค่ายเราก็สนิทกัน ถึงขั้นสนิทมาก ไปเที่ยว กิน ออกกำลังกาย บลาๆๆ ด้วยกันทุกวัน
คือต้องเจอกันอะทุกวัน แต่ก็ไม่ได้เจอกัน 2คนนะ จะมีบรรดาผองเพื่อนไปด้วย จากที่เราไม่ได้คิดอะไรกับน้องค่ายคนนี้
(ปล.น้องค่ายอยู่ปี2นะค้ะ แต่อายุเท่าเราเลย เพราะเราเรียนเร็ว ขอเรียกว่า นาง ละกัน 5555 ไม่รู้จะย่ออะไรดี กลัวเค้ารู้)
นางก็เริ่มๆจีบเรา จากที่เราไม่คิดอะไรเราก็เออ เริ่มชอบหวะ มันนิสัยดี เป็นคนตั้งใจเรียนดี ไม่ค่อยเที่ยว ทำอะไรก็จริงจัง
เราโอเคที่นางไม่สูบบุหรี่ กินเหล้าบ้างเฉพาะงาน จากที่เราเริ่มชอบ เราก็คุยกันมากขึ้นๆๆๆๆๆ
จนเรารู้สึกว่า เออ กูรักไอนี่นะ รักมากเลยด้วย มีอะไรให้ช่วย ก็ช่วยทุกอย่าง เป้นที่พึ่งพิงของเราได้
ถึงแม้จะไม่เคยหวาน เทคแคร์ไม่เป็น ใส่ใจใครไม่เป็น!!!
โทรไปก้ไม่ค่อยรับโทรศัพท์(เป็นนิสัย ไม่ใช่นิสัยสิ มันคือสันดานละ 555 เป้นมาตั้งแต่ไหนแต่ไร)
ไม่ติดโซเชี่ยลเลยด้วย เราแบบ เห้ย แปลกดีหวะคนแบบนี้ ไม่ค่อยยุ่งกับโลกภายนอก
เออ
ถ้านางหลับนะคือ ต้องหาคนให้ไปปลุกอะ ไม่งั้น ไม่มีทางติดต่อได้ จนกว่านางจะตื่นเอง T^T
เรานี่แทบร้องไห้เลยแต่ละที คือบางทีนะเพื่อนรอนางคนเดียว นางหลับจ้า ไม่แคร์สื่อเลย ใครรอก็รอไป กูลืม ไรงี้
แต่นางไม่เคยรู้สึกผิดนะ เมื่อรู้ว่าเพื่อนรอ เพราะนางอินดี้ ไม่แคร์ใคร แคร์ใครไม่เป็น
กว่าจะได้ไปไหนแต่ละครั้ง ลำบากยากเข็ญที่สุดในสามสิบแปดล้านโลกเลย หึหึ
แต่สุดท้ายเราก็ผ่านพ้นไปได้ทุกที ..... ยิ่งนานวันๆ เรายิ่งสนิท ทุกคนรู้หมดว่าเราสองคนกำลังคุยๆกันอยู่
เราไม่แคร์นะว่าเราอยู่ปี3นางอยู่ปี2 นางเป็นคนนิสัยน่ารัก ร่าเริง ปยอ นิดๆ
เราชอบนางตรงที่นาง ปากห้อย!!!! ชอบปากนางมาก ถึงขึ้นหลงเลย 5555 ก็ดูโอเคกันดีอยู่
แต่ประเด็นแรกเลยคือ เวลาใครถามนางว่าคุยกับเราอยู่หลอ นางจะไม่ตอบ แต่เปลี่ยนเรื่อง!!
หลายครั้ง จนทะเลาะกันนิดๆ เราบอกเราไม่โอเคนะ กลัวคนอื่นรู้หลอ
นางบอกว่า ความรักมันเป็นเรื่องของคนสองคน คนอื่นไม่เกี่ยว นางไม่ชอบให้ใครมาล้อนางด้วย ประมานนั้น
เราเลย ถ้าไม่กล้าบอกคนอื่น เราไม่โอเค นางก็เลยโอเคหลังจากนั้นใครถามนาง นางก็ตอบว่าคุยๆกัน
เราว่า มันก็ดูไปด้วยกันได้อยู่นะ แต่ละวันที่เราอยู่ด้วยกันก็ไม่เคยจะทะเลาะอะไรกัน
แต่เราเป็นคนชอบเล่นอะไรแรงๆ จนอาจจะเหมือนทะเลาะกัน แต่เราไม่ได้คิดอะไรเลยจริงๆ
เวลาผ่านไปๆ นางหายไปเปนอาทิตย์เลย ติดต่อยังไงก็ไม่ได้ โทรไม่รับ ทักแชทไม่ตอบ
เรานี่ งง มาก นางหายไปไหน นางเป็นอะไรรึป่าว จนสุดท้ายหาทางคุยกันจนได้ นางยอมรับโทรศัพท์สักที
นางบอกเราว่า นางคิดว่าเราชอบเพื่อนนาง (เพื่อนนางกำลังจีบเราอยู่) เราก็เลยถามว่าทำไมไม่ถามเรา
ทำไมต้องคิดเองเออเอง นางบอกว่า ดูเหมือนเราชอบเพื่อนนางไง นางเลยหลีกทางให้
เราเลยด่าไปว่า โง่มากที่คิดแบบนั้น เราชอบนางนั้นแหละ #นี่เป็นครั้งแรกที่บอกว่าชอบเลย 555
สุดท้าย นางก็กลับมาคุยกับเราเหมือนเดิม และ ไปไหนมาไหนด้วยกันเหมือนเดิม
จนเราเริ่มทนเพื่อนนางไม่ไหว เราเลยวีนแตก เรียกมาเลยจ้า แล้วบอกว่า เราไม่ได้คิดอะไรด้วยนะ
อย่ามาทำกับเราแบบนี้ ถ้ายังมายุ่งมาจีบ เราจะไม่มาเจออีกเลย เราจะเลิกคบไรงี้ เพื่อนนางก็อึ้งๆ
แต่ก็ยังตามเหมือนเดิม แต่น้อยลงแล้วนะ ส่วนนางก็โอเค ที่เราเคลียร์ๆกับเพื่อนนาง
แต่นางคงจะแบบไม่อยากผิดใจกับเพื่อนหรือเกรงใจเพื่อนไม่รู้ นางก็ห่างๆกับเราอยู่สักพักนึง
แล้วเพื่อนนางก็หายไปจากเราเลย นางก็กลับมาหาเราเหมือนเดิม โดยที่คราวนี้ เวลาที่ไปไหนกัน
เพื่อนนางก็จะไม่ไปด้วยอีกเลย เพื่อนนางหายไปจากนางและหายไปจากเราเลยจริงๆ
จนคนอื่นๆเค้าเริ่มพูดกัน ว่าเออ ที่เพื่อนนางหายไปเลยนี่เพราะพวกเรารึป่าว เราไม่แคร์ค่ะ
เพราะเราไม่ได้ชอบอยู่แล้วที่มาตาม แต่เหมือนนางจะรู้สึกไม่ค่อยดี 555 ก็นางเป็นพ่อพระนี่นา
เราก็อยู่ด้วยกันมาๆๆๆ จนใช้ชีวิตด้วยกันทุกวันๆ อ่านหนังสือสอบด้วยกันทุกวันไรงี้
นางเรียนปี2 แต่นางฉลาดกว่าเรา เราให้นางสอนเราด้วย นางก็สอนเรา นางใจดีมาก
ถ้าเป็นคนอื่นนะ สนใจแต่จะอ่านหนังสือของตัวเอง ไม่สละเวลามาสอนเราแบบนี้แล้วหละ
(กราบขอบพระคุณไว้ ณ ที่นี้)
เวลาอ่านหนังสือ เพื่อนกลับกันหมดแล้ว แต่นางก็ไม่กลับ รอเราอ่านหนังสือ จนเราจะกลับ นางถึงจะกลับ
นางจะนั่งอยู่เป็นเพื่อนเราทุกวัน นางน่ารักจริงๆ
#นางไม่เคยมีแฟนตั้งแต่เข้ามหาลัย ไม่เคยมีโมเม้นต์มุ้งมิ้งเลย นี่ครั้งแรก
นางหึงด้วย เราไปกินข้าวกับน้องคนนึง เราก็มาบอกนางปกติ ว่าวันก่อนไปกินข้าวกับน้อง... มานะ
นางหึงมาก แล้วแบบ น้องเค้าทักแชทเรามาพอดีเลยเวลานั้น นางบอกว่าห้ามตอบ
แล้วนางก็โพสต์เฟสเรา บอกเราว่าให้ตอบโพสต์แต่ห้ามตอบแชทน้อง เราก็อืม คิดในใจ หึงกู!
เราก็โอเค ยอมมม (ปกติแล้วนางไม่เคยโพสต์เฟสให้ใครเลย ไม่เคยเลยจริงๆ)
เราเลิกคุยกับทุกคนในแชท เพราะนางคนเดียวเลย เรารู้สึกโอเคกับนางมากกกกก
แต่พอเวลาผ่านไปๆ หลังสอบเสร็จ เห็นนางดูเครียดๆ แล้วก็เงียบหายไปจากเรา เราก็หยิ่ง
นางหายเราก็หาย สรุป 1 อาทิตย์เต็มๆ ที่นางกับเราไม่คุยกัน นางกลับบ้านด้วยพอดี(บ้านนางอยู่ต่างจังหวัด)
ยิ่งไม่ได้เจอกันอีก จนวันนั้นนางกลับมา ได้คุยกัน นางบอก นิสัยเราไม่เข้ากัน นางไม่อยากให้เราเสียใจ
นางกลัวเรารักนางมากกว่านี้ นางรู้สึกไม่เป็นตัวขอตัวเองเลย เวลาอยู่กับเรา เรานี่ฟังแล้วแบบ
น้ำตาไหลพรากกกกกกกก ร้องไห้แทบบ้า ด้วยความที่ เวลานั้น เราได้ทำสมุดเล่มนึงให้นาง
แล้วในนั้นเราวาดรูปแล้วเขียนความในใจทั้งนั้น กะว่าเจอกันเมื่อไหร่เราจะเอาให้นางดู
แล้วก็กะจะบอกนางว่า เราไม่ได้แค่รู้สึกดีแล้วนะ ตอนนี้เราโอเคกับนางมากเลย
แต่ แต่ แต่ แต่ แต่ แต่ แต่ แต่ แต่ แต่ แต่ แต่ แต่ แต่ แต่ แต่ นางเปลี่ยนไปแล้ว
นางเคยบอกเราก่อนหน้านี้ ว่านางยอมเราทุกอย่าง อยู่ที่ว่าเราจะอยู่ให้นางยอมเราได้นานแค่ไหน
เราเลยพูดประโยคนี้กลับไปหานาง เราบอกว่านี่ไง เรายังอยู่ แต่ทำไมนางถึงจะไป
นางได้แต่พูดว่าขอโทษ เราถามนางว่า นางมีคุยกับคนอื่นรึป่าว นางยืนยันว่าไม่มี
แต่เราก็รู้นั้นแหละ ว่านางไม่มีคุยกับใคร เพราะอยู่ด้วยกันมาตลอด เราร้องไห้หนักมาก เราโคตรเสียใจ
เพระาเรารักใครยากมากกกกก แต่ถ้ารักแล้วคือรักเลยจริงๆ จนในวันนี้ ผ่านมาจะหนึ่งเดือนแล้ว
เราก็ยังทำใจไม่ได้ แต่เราพยายามบอกตัวเองนะ ว่าอย่างน้อยเรากับนางยังเป็นเพื่อนกัน
เจอกันน้อยลง สนิทกันน้อยลงก็จริง แต่เรากับนางไม่มีวันเลิกกันแน่นอน เป็นเพื่อนกันตลอดไป
เป็นเพื่อนที่เรารักนางมากที่สุด เราก็ปลอบใจตัวเองแบบนี้ นางบอกเราว่า นางยังรู้สึกดีเหมืนเดิมทุกอย่าง
อยากให้เรามาเป็นเพื่อนกันเหมืนเดิม เรายังคุยกันได้เหมือนเดิม เพียงแต่ไม่คิดอะไรที่มากกว่าเป็นเพื่อนกัน
ถ้าเราไม่โอเค เราก็ต้องโอเคใช่ไหม เพราะนางเป็นคนเลือกที่จะให้มันเป็นแบบนั้นไปแล้ว
.
.
.
.
.
จนตอนนี้ เราก็ยังรักนางเหมือนเดิม จะเป็นไปได้ไหม ที่เรากับนางจะคิดเกินกว่าเพื่อนกันได้อีกครั้ง เราชอบฟังเพลงมันคงเป็นความรักมาก
(แม้ว่าเหมือนไม่มีโอกาส
แม้ว่าฉันต้องพลาดไปอีกสักที
แต่ว่าความรัก ก็ยังขอให้ฉันทำแบบนี้
ที่จะให้เธอจนกว่าเธอจะรับ
บอกรักเธอจนกว่าเธอนั้นจะยอม
เธอคือความสุขของฉัน
ถ้าเธอไม่รับมัน
ให้ฉันเริ่มต้นอีกกี่ครั้งก็พร้อม
หากสุดท้าย เธอไม่เปลี่ยนใจ
ไม่เป็นไร ใจฉันก็ไม่ยอม
ก็ต่อให้ฉันหยุดหัวใจ
คงต้องรอให้โลกหยุดหมุนไปก่อน)
เหมือนเพลงนี้เป็นอีกหนึ่งกำลังใจเราเลย เป็นความหวังลมๆแล้งๆของเรา 555
ใครเคยเจออะไรแบบนี้บ้างค้ะ แล้วแบบ บทสรุปสุดท้าย จบกันยังไง สมหวัง หรือ ผิดหวัง ?
บอกเล่าให้หนูฟังหน่อยนะค๊าา
สุดท้ายก็ ขอบคุณนะค้ะ ที่มาอ่านกัน อาจจะไร้สาระ แต่ก็ทำให้หนูสบายใจขึ้นเยอะเลยจริงๆ